fbpx

Persoonlijk verhaal Willem: Mijn moeder heeft kanker


Wat gebeurt er met je als je te horen krijgt dat je moeder kanker heeft? Wat vaker naar voren komt en bij Willem ook het geval is dat hij voelde dat er al iets mis was. Hij neemt ons mee in zijn verhaal, hoe zijn leven letterlijk instortte, maar toch veerkrachtig bleef. Hopen dat zijn moeder ooit weer zou genezen. Dit is het verhaal van Willem, waar misschien een aantal van jullie lezers je heel erg in herkennen.. 
 

 

 

De dag dat mijn leven volledig op zijn kop stond

 

In de periode dat het gebeurde woonde ik al niet meer thuis. Ik woonde toen alleen in een appartement in Deventer. Toen ik 11 was, zijn mijn vader en moeder uit elkaar gegaan. Inmiddels was mijn moeder weer hertrouwd met Sander. 
 
Het was 2012. Ik was op dat moment 27 jaar. Ik merkte dat er al iets aan de hand was en dat is puur een gevoel. Ik had die week al een aantal keer mijn moeder gezien. Misschien voelde ik intuïtief dat ik wat vaker bij haar moest zijn.. Op dat moment was ik aan het werk in Apeldoorn. Ik werkte toen als accountspecialist bij Randstad. Ineens kreeg ik een appje van mijn moeder of ik na werktijd even langs wilde komen. Toen ik dat las, had ik direct een raar onderbuikgevoel. Ik heb mijn moeder gebeld en gevraagd wat er was. Ze wilde er op dat moment er niet teveel over zeggen, maar gaf nogmaals aan dat ik na het werk even langs moest komen. Die dag had ik een belangrijke toets op mijn werk om te kijken of ik ook promotie kon maken. Ik was zo geschrokken dat ik niets tegen mijn manager heb gezegd. 

 

Het was traumatisch voor mij


Ik was echt in een soort shock, dat weet ik nog heel goed. Ik wist niet wat ik moest doen, maar gelijktijdig vertelde ik mijzelf dat ik rustig moest blijven. Ik had echt letterlijk alles fout van de toets. Ik had een complete black-out. Toch heb ik de hele dag gewerkt en ben ik naar Harderwijk gereden. Ik liep mijn ouderlijk huis binnen en vanaf toen begonnen de tranen te stromen, ik was alleen maar aan het huilen. Mijn moeder ook. Ik had al een raar voorgevoel en mijn gevoel werd bevestigd. Ze hadden bij mijn moeder een plekje gevonden.

 

Het bleek een kwaadaardige tumor te zijn

 

Hoe was het die week gegaan voordat mijn moeder dit te horen kreeg? In eerste instantie was mijn moeder bij de tandarts geweest. Ze voelde dat er iets mis was bij haar achterste kies. Na het bezoek had de tandarts geconcludeerd dat dit niet goed was en dat er direct een afspraak bij de huisarts gemaakt moest worden. Mijn moeder is zo snel mogelijk naar de huisarts gegaan en heeft haar weer doorgestuurd naar het ziekenhuis in Utrecht. Dit heeft zich allemaal een week voor het appje afgespeeld. In het ziekenhuis hebben ze een biopt uitgevoerd (een stukje van het weefsel weggehaald). Het was direct duidelijk dat het om een kwaadaardige tumor ging. Het zat achter bij haar gebit, aan het eind van haar laatste kies, op de plek waar de keel begint. Daar zat een kwaadaardige tumor. Op de dag dat mijn moeder de uitslag had gehad, toen kreeg ik dat appje op mijn werk. 

 

Hoe zou het zijn om een ouder te verliezen?  

 

Als kind en als puber heb ik er al wel over nagedacht, hoe het zou het zijn om je ouder bijvoorbeeld aan kanker te verliezen. Het gaf mij een heel angstaanjagend gevoel. Of ik mijzelf al voorbereidde op wat misschien later de werkelijkheid zou worden. Nu ik hoorde dat mijn moeder kanker had, is het eerste wat ik dacht: “ga ik mijn moeder verliezen? Gaat ze dood”. Ik raakte in paniek, er ontstond een soort van kortsluiting in mijn hoofd. Het enige wat ik kon denken: “wat gaat er gebeuren? Wat staat ons te wachten?”. Dat je moeder een kwaadaardige tumor heeft, is gewoon niet te bevatten. Verdriet, angst en paniek waren de eerste emoties die ik voelde.

 

We zijn strijdbaar en we gaan ervoor

 

Mijn moeder zei aan het einde van de avond tegen mijn broertje Ruben en Sander en mij: ‘Je mag verdriet hebben. Ik weet dat er iets niet goed is, maar ik ga er voor strijden en ze krijgen mij er niet onder.’ Ze was direct heel strijdbaar. Ik merkte het ook aan mijzelf, aan het einde van de avond. Ik had wel paniek in mijn lijf, maar ik voelde me ook weer gerustgesteld. Ondanks dat wij allemaal in eerste instantie in shock waren en nu wisten dat mijn moeder kanker heeft, gingen we wel met het gevoel naar huis van we gaan er voor! 

 

Dit was de de 1e blog van Willem: Mijn moeder heeft kanker, van een reeks van 3 blogs over het ziekteproces van de moeder van Willem. In deze blog lees je deel 2 van het verhaal.

 

Persoonlijk verhaal Willem: Het gemis van mijn moeder

Persoonlijk verhaal Willem: Het gemis van mijn moeder In de eerste drie blogs vertelde Willem het gevecht tegen kanker. Zijn moeder kreeg ik in 2012 te horen dat ze kanker had. Willem en zijn familie probeerden altijd positief en strijdbaar te blijven. In blog 1 die...

Lees meer

Persoonlijk verhaal Willem: Iemand zien sterven

Persoonlijk verhaal Willem: iemand zien sterven Willem zijn moeder was vrij verklaard van de kanker! Na 3 maanden chemo, waarin zijn moeder dood en dood ziek was en 3 maanden bestraling kregen ze de uitslag van de arts. De tumor was weg. In deze blog vertelt Willem...

Lees meer

Persoonlijk verhaal Willem: Vechten tegen kanker

Persoonlijk verhaal Willem: Vechten tegen kanker In deze blog: het verhaal van Willem. In de 1e blog, die je hier kunt lezen, vertelt hij over hoe hij het al aanvoelde dat er iets ergs zou gebeuren. Op zijn werk kreeg hij een appje van zijn moeder en hij wist direct...

Lees meer