fbpx

Dankjewel mama voor alles wat je hebt gedaan na het verlies van papa!

 

Zondag 14 april was een bijzondere dag, een dag om tegen mama dankjewel te zeggen.

Sinds het verlies van mijn vader,  inmiddels 10 jaar geleden, is zij binnen ons gezin de steun geweest die wij nodig hadden. Zij was er voor ons, als ik of mijn broertjes het moeilijk hadden.

In maart dit jaar zag ik via Facebook een oproep voorbij komen van Dela (bekend van hun uitvaartverzekering). Zij waren opzoek naar mensen die iemand wilde bedanken. Ik wist het meteen, ik wilde graag mijn moeder bedanken.

Mijn vader kwam op 20 augustus 2009 te overlijden. Na het overlijden moest zij het bedrijf die grotendeels door mijn vader werd gerund, verder voortzetten en had ze ook nog haar drukke baan als lerares. Daarnaast ook nog een groot huis en een grote tuin te onderhouden. Het rustte allemaal op haar schouders. Ze kon er ook nog voor mij en mijn 2 broertjes zijn. 

“Gracias mama!”

Mama bedanken voor haar steun

 

Ik heb nog nooit meegedaan met een casting van een commercial en ik ben van mening dat dingen die op je pad komen en jou leuk lijken, je een keer gedaan moet hebben. Dela organiseerde een reclame campagne met als thema: ‘Waarom wachten met iets liefs zeggen, als het ook vandaag kan?’

Ik heb dus een kort filmpje naar Dela gestuurd met de aanleiding: dat ik mijn moeder wilde bedanken voor haar steun, na het verlies van papa. Na een tijdje hoorde ik niets meer, dus heb ik de stoute schoenen aangetrokken en er een e-mail achteraan gestuurd. Ik werd toen heel snel gebeld met het nieuws dat we wel waren geselecteerd. Vervolgens kreeg ik een e-mail met meer informatie.

 

Mama zei onze saunadate af en nu?


Nu moest ik het organisatorisch nog regelen. Toeval of niet, op het moment dat we een datum aan het plannen waren voor een dagje sauna en we de datum 14 april riepen, zag ik op dat moment een e-mail van Dela binnenkomen: casting zaterdag 13 of zondag 14 april. Ik dacht, dit moet zo zijn. Toen heb ik direct tegen mama gezegd, graag zondag 14 april. Dat was snel geregeld 😊.
Een week later appte mijn moeder. Zondag 14 april had mama ineens een verjaardag  van een goede vriend en vroeg of we het konden verzetten. De verjaardag van een vriend ging voor ons dagje uit 😊. Ik dacht: ‘Nee, dit gaat niet gebeuren.’ Daarom vertelde ik twee weken van te voren dat ik een verrassing voor haar had gepland en dat ik de datum niet meer kon wijzigen. 

Zondag 14 april richting Amsterdam


Zo gezegd zo gedaan. Op zondag 14 april was het zo ver. De heenreis ging moeiteloos. We waren na 1,5 uur rijden vanaf Nieuw-Roden op het P+R terrein in Amsterdam-Noord. Vanuit daar gingen we met het openbaar vervoer naar het super mooie Tobacco theater in het centrum van Amsterdam. Eenmaal aangekomen werden we direct gescheiden. Gelukkig maar, zo hoefde ik dus niets aan mijn moeder uit te leggen, want ik was al nerveus genoeg. Aangezien de heenreis zo snel ging, moesten mama en ik drie kwartier wachten. Gelukkig voor mij waren er andere leuke dames en hoorde ik ook hun bijzondere verhalen.

Nadat ik mijn zenuwen eindelijk onder controle had gekregen, kreeg ik te horen dat ik mee mocht komen. Ik wist op dat moment nog niet precies hoe ‘de setting’ zou zijn. Eerst moest ik van de producer mijn verhaal aan hem vertellen en toen liet hij de locatie zien: een spiegel met twee krukken afgescheiden door een schot. Achter de schermen via een camera zag ik hoe mijn moeder op de kruk werd gezet en ik zag alleen maar verbazing in haar gezicht, geen idee wat haar te wachten stond…

 

Mijn woorden: dankjewel mama voor alles


Vervolgens kwam ik via de achterkant binnen en moest ik op de kruk mijn verhaal vertellen. Het verhaal had ik zo vaak gerepeteerd, maar toch met de camera’s op mij gericht werd ik weer heel zenuwachtig. Ik mocht op de andere kruk mijn moeder bedanken voor alles wat ze voor mij en mijn 2 broertjes heeft gedaan, na het verliezen van mijn vader. Dat ik mij door haar altijd getroost voelde en dat zij de ‘Super Woman’ is die na het verlies, het bedrijf van mijn vader kon voortzetten en gelijktijdig ook nog haar baan als lerares kon behouden. Uiteindelijk heb ik haar een knuffel gegeven. Dit was het spannende gedeelte en ik was opgelucht dat het voorbij was. Of toch niet?

We werden naar boven gebracht. Daar was ook nog een opname en dat wist ik niet. Dat was zó relaxed. Wij zaten op de bank en er werden vragen gesteld over hoe het ging. Het was gezellig, ontroerend en vooral heel echt. Dat vond ik echt het allermooiste van de hele dag. Daarna zijn mama en ik nog meerdere keren op de foto gezet.

Wil je het filmpje zien van mijn woorden en het nagesprek? Zie hieronder.

Interview van Dela over hoe wij door zijn gegaan na het verlies van papa

 

Twee weken daarna werd aan ons gevraagd of ze ook nog een diepte interview met ons mochten doen. Natuurlijk! Dit zou telefonisch plaatsvinden in Nieuw-Roden. Die dag ben ik met de racefiets naar mijn ouderlijk huis gefietst en zijn mama en ik nog verder geïnterviewd door Manon de Heus. Dat is een ontzettend mooi artikel geworden, die je hier kunt lezen!

Op 18 mei zou de première in Eindhoven zijn, toevallig of niet hadden mama en ik al gepland dat wij dat weekend een weekend weg zouden gaan. In plaats van naar Spanje te gaan, werd dat dus ’s-Hertogenbosch. Een super mooie en gezellige stad! Een paar dagen van te voren hadden we te horen gekregen dat we niet in de reclame zouden komen. Dat is jammer, maar wie weet bij de volgende ronde. Over 1,5 jaar gaat Dela namelijk zijn reclame aanpassen. Heb je de reclame zelf ook al gezien op televisie? Het is dus volledig echt en het zijn geen acteurs.

Uiteindelijk, de dag van de première hebben we alle mooie filmpjes gezien, het was super om dit een keer mee te maken!

Vind je het fijn om ook jouw verhaal te delen? Ik ben nog opzoek naar gastbloggers. Sta je daar voor open? Neem dan contact met mij op via het onderstaand bericht.

Wil jij ook bloggen over jouw rouwproces? Stuur mij een bericht!

11 + 13 =

Tijd om mijzelf voor te stellen: Judith Buma

Tijd om mij voor te stellen. Op de pagina ‘Judith’ lees je heel kort wie ik ben, wat ik doe en waarom ik met dit bedrijf Mi Lasi ben gestart. Maar wie ben ik nou eigenlijk echt? Wie is de persoon achter het bedrijf? Ik neem je mee!

Lees meer

Mijn persoonlijk verhaal: de dag dat papa uit het leven stapt

Ik had een super mooi jaar in het vooruitzicht. Eerst zou ik twee modules in het buitenland volgen. Eén module in Bangkok en één in Bali. Ik zat namelijk in mijn derde jaar van mijn opleiding Tourism & Management die ik volgde in Leeuwarden. Als ik klaar was met mijn modules, zou ik direct familieweekend gaan vieren. Het liep anders..

Lees meer