fbpx

Rouwen: hoe lang duurt het rouwproces?

 

De meest gehoorde vraag die ik krijg: ‘Judith, hoe lang duurt het rouwproces?’

Er zijn veel discussies gaande of er een einddatum aan rouwen zit.

Bijzonder trouwens dat ik als ik ‘duur rouwproces’ in google invoer, je direct antwoord krijgt vanuit Wikipedia dit is als volgt: De duur van de rouw verschilt van persoon tot persoon, gemiddeld een half jaar tot een jaar. Een periode van enkele maanden tot een paar jaar is normaal.

Eén ze geven aan dat het gemiddeld maximaal een jaar duurt. Twee, ze suggereren dat er een einddatum aan rouw zit. Jammer dat dit zo staat verwoord, hoogstwaarschijnlijk geschreven door iemand die dit zelf niet heeft meegemaakt.

Uit eigen ervaring weet ik dat je na 10 jaar het verlies gewoon nog met je meedraagt. Dit is niet alleen mijn eigen ervaring, maar de ervaring van velen.

In die zin kan ik direct daar een antwoord op geven. ‘Nee, er zit geen einddatum aan rouwen.’

Ik hoor dan vervolgens de volgende vraag: ‘Moet ik dan mijn leven lang met dit pijnlijke gevoel rondlopen?’

Dat is precies wat er niet altijd goed genoeg wordt beseft. Dat had diegene die informatie via Wikipedia heeft ingevoerd, beter kunnen uitleggen.

 

Het gevoel dat je bij het verlies hebt, daar zit dag en nacht verschil in.

 

Of je kunt heel veel pijn ervaren, wat je vaak in de begin periode van het verlies voelt en gaandeweg kun je de pijn beetje bij beetje loslaten. Totdat er met name de verbinding overblijft, met een lach en heel af en toe een traan. Een beetje verdriet zal er altijd wel blijven en dat is niet erg. Dat hoort bij het leven.

Hoe voel je je als je pijn met je meedraagt en hoe voel je je als je vanuit verbinding leeft? Ik probeer dit hieronder zo praktisch mogelijk uit te leggen.

 

Hoe ziet je leven er uit als je in pijn leeft?

 

Je voelt je ongelukkig, je denkt continu aan je dierbare persoon en voelt dan die pijn.

Je voelt veel boosheid en/ of verdriet en je hebt geen idee hoe je er mee om moet gaan.

Je voelt leegte, frustratie, gemis en eenzaamheid. Je hebt momenten dat diep van binnen alles heel zwart aanvoelt.

Je vindt onvoldoende steun bij je familie en/of vrienden.

Je ervaart de wereld als een onveilige plek, je ziet alleen nog maar de negatieve dingen.

Je kunt het verlies niet accepteren, het blijft maar door je hoofd malen, hoe je leven er anders uit had kunnen zien.

Op allerlei gebieden in je leven ervaar je problemen (persoonlijk vlak, carrière, relatie, sociale leven, geld, woonomgeving)

Je draagt eigenlijk continu heel veel ballast met je mee en je voelt je heel erg ongelukkig.

Hoe ziet je leven er uit als je vanuit verbinding leeft?

Je hebt daarbij twee dingen waar je onderscheid tussen kan maken. Verbinding met je overleden dierbare persoon en verbinding met het leven.

Als je de pijn over het verlies van je dierbare persoon hebt los kunnen laten en je hebt de stap naar verbinding kunnen maken. Dan voel je de volgende dingen:

Verbinding met je overleden dierbare persoon 

Als je aan je dierbare denkt ervaar je warme gevoelens en voel je de liefde stromen voor diegene.

De pijn is weg, het missen is er af en toe nog wel.

Je bent dankbaar voor de mooie momenten die je hebt gedeeld met elkaar.

De dingen die jullie samen deden en de mooie eigenschappen van hem of haar integreer je in je eigen leven.

Dat laatste wil ik graag nog even toelichten met voorbeelden toegepast op mijn eigen leven:

Mijn vader was een levensgenieter, hield van reizen, stond open voor andere culturen, gezelligheid, stond klaar voor mensen die het op dat moment wat moeilijker hadden.

Hier probeer ik zelf zo veel mogelijk naar te leven.

Mijn vader hield erg van racefietsen en we keken altijd elke zondag voetbal.

Ook deze activiteiten probeer ik zo veel mogelijk in mijn dagelijkse leven in te plannen.

Kortom, je kunt zonder dat iemand er nog is, de aanwezigheid van hem of haar nog voelen in je dagelijkse leven.

Wat ik wel wil benadrukken is dat je daarbij niet iemands minder mooie kanten meer ziet. Die zijn er ook gewoon. Je maakt iemand niet kleiner of groter, maar accepteert diegene zoals die is geweest.

Als je verbinding voelt in het leven, dan ervaar je dit:

Verbinding in het leven 

Je beseft dat je soms geen controle hebt over hoe bepaalde dingen lopen in je leven, je laat het los.

Je beseft dat jezelf verantwoordelijk bent voor je eigen geluk.

Je voelt de liefde voor het leven weer stromen.

Er gebeuren op allerlei vlakken weer mooie dingen in je leven (persoonlijk vlak, carrière, relatie, sociale leven, geld, woonomgeving)

Dus eigenlijk zou je in het rouwproces van pijn naar verbinding willen gaan.

Hoe doe je dat dan: van pijn naar verbinding gaan?

Hoe kun je er nou zo voor zorgen dat de pijn die je nu in je leven meedraagt kan omzetten naar verbinding? Dat je de liefde voor je dierbare persoon weer kunt voelen en de liefde voor het leven?

Hoe lang duurt dat proces? Dit is voor elk persoon verschillend, maar dat wil niet zeggen dat je zelf geen stappen kunt zetten om dat proces te versnellen. Ik ben er van overtuigd dat als je actief werkt aan je eigen rouwproces dat jij veel sneller vanuit verbinding kunt leven in plaats van de pijn.

Wil jij weten hoe je dit kunt bewerkstelligen? Volg dan mijn Webinar: Rouwen, hoe lang gaat dit duren?

Webinar: Rouwen, hoe lang gaat dit duren? 


In dit Webinar vertel ik alle oorzaken wat van invloed op de pijn die je meedraagt.

Ik vertel waar je zelf wel invloed op hebt, dus hoe je van de pijn naar verbinding kunt gaan.

Ook neem ik je mee in mijn persoonlijke verhaal, hoe heb ik dat zelf kunnen doen?

Aan het einde van het Webinar weet jij welke stappen jij kan nemen om vanuit verbinding te leven.

Via deze link kun je aan dit Webinar deelnemen!